kompleksowe leczenie zachowawcze z wykorzystaniem abrazji powietrznej i kamery wewnątrzustnej,
bezbolesne, skuteczne leczenie kanałowe z użyciem mikroskopu, endometru i rtg,
precyzyjna, nowoczesna protetyka: korony, mosty, protezy, teleskopy, zatrzaski, zasuwy,
stomatologia estetyczna: wybielanie, licówki, prace pełnoceramiczne, biżuteria nazębna.

ABRAZJA POWIETRZNA
Działanie próchnicy polega na niszczeniu twardej struktury zęba przez kwasy pochodzenia bakteryjnego. Tkanki ulegają stopniowemu odwapnieniu, tracą swoją twardość i wytrzymałość. Leczenie próchnicy polega na usunięciu całej chorej tkanki i uzupełnieniu powstałego ubytku materiałem wypełnieniowym (plombą).
Oczyszczanie zęba z chorej tkanki zwykle odbywa się mechanicznie z użyciem wiertła, metodą tzw. borowania. Istnieje alternatywny sposób opracowywania ubytków za pomocą urządzenia zwanego mikrooperatorem stomatologicznym, wykorzystującego metodę abrazji powietrzej. Odwapniona, miękka tkanka jest usuwana za pomocą strumienia drobnego piasku ( tlenku glinu ), który pod ciśnieniem jest precyzyjnie kierowany na ubytek. Proces opracowywania słyszany jest przez pacjenta jako szereg cichych strzałów, a pojawiający się w ustach piasek zostaje wyłapany z pomocą ssaka. Samo leczenie odbywa się w zasadzie bez dotykania zęba. Dzięki temu wyeliminowany zostaje odbierany zwykle jak nieprzyjemny efekt drżenia, właściwy wierceniu. Dodatkowo też nie zachodzi reakcja termiczna, będąca wynikiem tarcia wiertła o powierzchnię zęba i mogąca podrażniać miazgę, co odbierane jest jako ból. Często zatem możemy uniknąć konieczności podawania znieczulenia.
Wszystko to jest niewątpliwą zaletą metody abrazyjnej. Chętnie poddają się jej dzieci i pacjenci nawet wyjątkowo lękliwi. Pacjent jednak musi spokojnie poddać się czynnościom lekarza, co ma miejsce nie u wszystkich dzieci. Zastosowanie abrazji jest także ograniczone do opracowywania jedynie niezbyt dużych ubytków a ze względu na czasochłonność, jej użycie wydłuża czas zabiegu i podnosi koszty (średnio o 10%).
